Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Belgische gevangenis

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/belgische-gevangenis

Fotograaf Sébastien Van Malleghem legde vier jaar lang het harde leven in Belgische gevangenissen vast.

Tekst: Jenne Jan Holtland

Naar boven

Zie de hoofdcipier daar zitten, in zijn kantoortje behangen met exotische posters en kalenders. Het kan Curaçao zijn of Korea, dat deert niet. Zolang hij zich maar een weg kan dromen uit dat tochtige kantoor naast die muffe cellen.

Naar boven

Kijk naar de kruisen om de nekken van de gedetineerden, houten kleinoden die hen overeind houden als ze in de gevangenistuin een veldje ompoten.

Naar boven

Het is de bril waarmee je naar de foto’s van Sébastien Van Malleghem (Rosières, 1986) kijkt, die bepaalt wat je ziet: een dickensiaans oord dat is blijven steken in de negentiende eeuw of een plek waar de bewoners geborgenheid zoeken in het geloof, brieven van thuis en een kleine gettoblaster.

Naar boven

Voor zijn serie Prisons. Belgium 2011-2014 bezocht Van Malleghem tien gevangenissen. Het Belgische gevangenissysteem is al vaak beklaagd en bespot en kwam de regering op een berisping te staan van de Raad van Europa.

Naar boven

Er zijn gevangenissen bij die uit de negentiende eeuw stammen en deftige namen hadden zoals ‘landloperkolonie’. Vloeren verzakken, de ratten zijn er kind aan huis.

Naar boven

Een gedetineerde in Vorst liet passages van zijn dagboek in De Standaard publiceren: ‘Het is al 14 uur en nog steeds geen eten omdat er incidenten zijn. Nog steeds geen buitenlucht gezien. Wel heb ik positief nieuws. Ik heb mogen bellen gedurende vijf minuten. Wat een opluchting.’

Naar boven

Op zijn website schrijft Van Malleghem: ‘Deze foto’s tonen de scheurtjes, en in die zin ook de prijs van een maatschappijmodel dat spanningen voortbrengt en agressiviteit, dat falen uitvergroot, overdaad en gekte, geloof en passie, armoede.’

Naar boven

Hij zegt vraagtekens te willen plaatsen bij de omgang met gevangenen, bij de muren die hun ‘gebroken levens’ aan ons zicht onttrekken. Die muren ontdoen hen van hun menselijkheid, vindt Van Malleghem, en daar is niemand bij gebaat. Ze krijgen pas een eigen karakter als iemand met een camera langskomt.

Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan