Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Door de knieën

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/door-de-knieen

Het zou een korte sessie worden, maar freelance fotograaf Carla Kogelman loopt met haar camera nu al enkele jaren bij een Utrechts gezin rond. De kinderen zien haar niet eens meer.

Foto's: Carla Kogelman
Tekst: Aimée Kiene

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Het was een paar jaar geleden dat fotograaf Carla Kogelman een serie kinderportretten maakte van een gezin. De moeder, Gerlofke Hekelaar, kende het werk van Kogelman (Zilveren Camera en World Press-winnaar) en wilde iets meer dan alleen foto's van kinderen in een spijkerbroek en een wit T-shirt voor een witte wand. De foto's zouden een verrassing zijn voor Hekelaars man, Alfred Buunk (53).

Direct na die middag fotograferen dacht Kogelman: hier wil ik volgend jaar terugkomen. Of nog liever: volgende week. Inmiddels volgt ze het Utrechtse gezin al een paar jaar. Het resultaat is deze fotoserie, die begin dit jaar was genomineerd voor de Paul Petersprijs, een prijs voor sociaal geëngageerde fotografie.

Naar boven

Naar boven

Het gezin van Hekelaar en Buunk is niet doorsnee: toen ze zeven jaar geleden na Roef (inmiddels 9) nog een kind wilden, kwam er ineens een drieling: Soesja, Morris en Tex (inmiddels 6). Kogelman was meteen getroffen door het gezin: 'Ik ben überhaupt al gefascineerd door kinderen, maar deze kinderen vond ik bijzonder. Zeker het drietal, dat even oud is en die toch alle drie hun eigen pad bewandelen, dat vond ik mooi om te zien. Ze krijgen van hun ouders alle ruimte om uit te zoeken wie ze willen zijn.'

Toen Kogelman voor het eerst kwam fotograferen was de drieling 3 jaar. Ze hadden één kledingkast waaruit ze zelf mochten uitzoeken wat ze wilden dragen. In het begin betekende dat vaak dat Soesja, Morris en Tex (Morris en Tex zijn eeneiig) alle drie in een jurkje liepen. Ze waren alle drie gek op roze en glitter. Op de foto's (bijna allemaal zwart-wit) is niet altijd te zien of je naar een jongetje of meisje kijkt. En daar gaat het ook niet om, zegt de fotograaf.

Volgens hun moeder is Morris inmiddels gestopt met het dragen van jurken ('Dat was een fase waar hij liever niet aan wordt herinnerd'), maar Tex gaat nog steeds weleens in een jurk of legging naar school. Hekelaar: 'Ik maak me soms zorgen dat hij er straks mee gepest zal worden. Hij maakt zijn eigen keuzes en draagt gewoon wat hij leuk vindt. Het zou jammer zijn als hij daarmee op zou houden vanwege de groepsdruk.'

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Kogelman bezocht het gezin een paar keer per jaar en ging een week mee op vakantie naar Tsjechië. Die tijdsinvestering betaalt zich terug, zegt ze, want tijdens zo'n week vergaten de kinderen soms bijna dat de fotograaf er was. Ze werkt 'letterlijk en figuurlijk' op het niveau van de kinderen: haar camerastandpunt is laag, zodat ze hetzelfde perspectief heeft. En ze oordeelt nooit over wat ze doen, tenzij het gevaarlijk zou worden, maar in andere gevallen observeert ze slechts.

Deze zomer gaat Kogelman ook weer een week met het gezin op pad. 'Ik ben zo benieuwd hoe ze zich ontwikkelen, dat wil ik graag volgen. Zo lang ze mij toelaten in hun leven blijf ik bij ze.'

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan