Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Druzen

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/druzen

De druzen op de Golanhoogte worstelen met hun identiteit. Terwijl de ouderen loyaal zijn aan Syrië, zoeken de jongeren steeds vaker aansluiting bij Israël. Ze roken joints en luisteren heavy metal, en sommigen vragen stiekem een Israëlisch paspoort aan.

Tekst en foto’s: Cigdem Yuksel

Mede mogelijk gemaakt door Free Press Unlimited


Naar boven

Ze bleven liever statenloos, dan dat ze zich zouden bekeren tot Israël. De druzen staan bekend om hun mysterieuze geloof dat ze voor de buitenwereld strikt geheim houden. Ze leven al eeuwenlang in de bergen verspreid over Libanon, Syrië, Israël en Jordanië.

De druzen op de Golanhoogte in de vier dorpen Majdal Shams, Mas’ade, Buq’ata en Ein Qiniyye sloegen niet op de vlucht toen Israël tijdens de Zesdaagse oorlog dit gebied op Syrië veroverde.

Naar boven

Naar boven

Ze bleven verstokt in hun huizen, niet van plan hun terrein gewonnen te geven. Nadat Israël de Golanhoogte in 1981 illegaal annexeerde, bood de regering de druzen de Israëlische nationaliteit aan. Ze weigerden allemaal en hielden hun blik gericht op Syrië.

Tot op de dag van vandaag voelen de oudere druzen zich nog sterk verbonden met hun Syrische identiteit en blijven zij loyaal aan hun vaderland. Uit respect voor de oudere generatie en om verstoting uit de familie of gemeenschap te voorkomen, vraagt nog altijd niemand openlijk een Israëlisch paspoort aan. Maar de nieuwe generatie lijkt daar niet meer in mee te willen gaan.

Naar boven

Naar boven

Terwijl de Syrische vlag trots uithangt in de huiskamers en foto's van Assad op de keukenkastjes zijn geplakt, groeit er een nieuwe generatie kinderen en kleinkinderen op die hun vleugels spreiden in de Israëlische maatschappij en zich afwenden van Syrië. Deze jonge generatie bewandelt nieuwe paden. Ze spreken vloeiend Hebreeuws en Arabisch, studeren en werken in Israëlische steden als Tel Aviv en Haifa, luisteren naar Amerikaanse heavy metal, roken joints, drinken alcohol en dromen van muziekcarrières en verre reizen. Zaken waar hun ouders en grootouders niets van moesten weten. Sommigen vragen zelfs in het geheim een Israëlisch paspoort aan.  

De verwachtingen om loyaal te blijven aan hun Syrische en druzische identiteit drukt zwaar op de schouders van deze generatie. Dat zorgt voor spanningen tussen ouders en kinderen.

Naar boven

Naar boven

Naar boven

'Een Israëlisch paspoort betekent dat ik mijn opa en zijn generatie beledig. Dat is niet te vergeven.

Mijn vader heeft al wel een vermoeden. Hij riep me laatst bij zich om me nog een keer duidelijk te maken dat ik het niet in mijn hoofd moet halen om ook maar te overwegen een Israëlisch paspoort aan te vragen. Want dan was daar het gat van de deur en hoefde ik nooit meer terug te komen.

Mijn vader is een fanatieke aanhanger van Assad, de Syrische president. Bij ons thuis hangt de Syrische vlag en afbeeldingen van Assad overal door het huis. Net zoals bij de meesten thuis in dit dorp. 

Ik wil de wereld over, rondreizen door de Verenigde Staten. Daar ben ik voor aan het sparen. Omdat ik alleen een reisdocument heb, is het moeilijk om een visum te krijgen. Mijn eerste aanvraag is al eens afgewezen.'

Naar boven


 


Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

'Twee jaar geleden heb ik stiekem een Israëlisch paspoort aangevraagd, zo kon ik makkelijk naar Japan. Ik hou van Japanse animaties en tekenen.

Ik ben onlangs begonnen met een grafische opleiding in Tel Aviv. Ik was twee jaar geleden ook al begonnen aan een tekenopleiding, totdat mijn vader erachter kwam en mij geen geld meer gaf waarmee ik mijn studie kon bekostigen.

Hij is het er niet mee eens dat ik teken. Sindsdien is het niet goed tussen ons. Hoe kan je als vader je kind niet steunen met zijn toekomstplannen? Dat maakt me zo boos.

Aan de andere kant vraagt mijn moeder me constant wanneer ik ga trouwen en mijn eigen huis ga bouwen. Ik wil niet trouwen. Ik wil tekenen.'

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

'Iemand heeft in de gaten gekregen waar ik mijn wietplanten verborgen hield. Toen ik er van de week heen ging om ze water te geven, zag ik dat ze uit de pot met aarde geknipt waren.

Bijna iedereen in de dorpen rookt wiet. Als het donker is rijden de jongens rondjes door het dorp, luisteren naar muziek en roken wiet.

Ik weet dat al de meisjes in het dorp naar me kijken. Ze sms’en me en willen met me afspreken omdat ze weten dat ik nog vrijgezel ben. Maar ik wil niet met ze afspreken.

Ik weet dat ik mijn liefde niet hier zal vinden. Ik voel me hier niet thuis. Ik wil naar Thailand, naar de bergen en de natuur. Naar vrijheid.'

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

'Wanneer ik in Tel Aviv ben en de mensen vertel dat ik een eigen tattooshop heb en hou van metallica, dan geloven ze me vaak niet. Ze verwachten niet dat druzische jongens op de Golanhoogten creatievelingen en artiesten zijn. Ze zijn vaak verbaasd en verrast als ze dit van mij horen.

Ik ga binnenkort trouwen met Nadeen, een druzisch meisje, uit het andere dorpje Mas'ade hier vlakbij. De bruiloft zal volgens onze druzische tradities gaan, met Arabische dansmuziek en bepaalde rituelen. Ik heb er zelf niks mee, ik kan Arabische muziek niet uitstaan, maar mijn ouders willen het doen zoals het hoort.

Na onze bruiloft gaan we een maand naar de VS. En als ik terug ben wil ik fulltime tattoos maken en in mijn tattooshop werken. Ik wil kunst maken. Ken je dat beroemde tv programma Iink Master in de VS? Daar doen tattooartiesten aan mee. Het is een wedstrijd, de beste wint. Daar wil ik aan mee doen.'

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

'Ik probeer me te concentreren op mijn muziek en mijn toelatingsexamen op het conservatorium. Een paar dagen geleden hebben mijn vriendin en ik besloten uit elkaar te gaan. We hadden een relatie van 2,5 jaar.

Zij is Joods, ik ben een druus. Een onmogelijke combinatie. We houden nog steeds van elkaar, maar we weten allebei dat onze ouders dit nooit zouden goedkeuren.

Ik moet met een druzisch meisje trouwen. Zij met een Jood. Als we voor elkaar kiezen, dan moeten we noodgedwongen breken met onze ouders. Dat is ons allebei teveel.

We appen af en toe nog met elkaar. Om te vragen hoe het gaat.'

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven
Naar boven

Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan