Loading...

Notice

This multimedia story format uses video and audio footage. Please make sure your speakers are turned on.

Use the mouse wheel or the arrow keys on your keyboard to navigate between pages.

Swipe to navigate between pages.

Let's go

Het baasje is echt zo terug, hoor

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/het-baasje-is-echt-zo-terug-hoor

Fotograaf Martin Usborne heeft een zwak voor achtergelaten honden in auto’s.

Foto's: Martin Usborne
Tekst: Olaf Tempelman

Goto first page

Sommige wachten gespannen af, andere zijn bedroefd of regelrecht verslagen, weer andere zijn woedend en protesteren luidkeels achter de autoruit waar hun baasje hen heeft achtergelaten.

Goto first page

Er zijn er ook die overal in de auto speuren naar geheime tunnels waardoor ze zouden kunnen ontsnappen. Honden in auto’s zijn net mensen in gevangenissen of dictaturen: je hebt er die berusten in hun lot, je hebt er die zich daar krachtig tegen verzetten en je hebt er die proberen weg te vluchten.

Goto first page

De Londense fotograaf Martin Usborne (1973) begrijpt honden die in auto’s worden achtergelaten als weinig anderen. Hij was een kleuter toen zijn verder liefhebbende ouders hem een kwartier lang alleen in de auto lieten wachten.

Goto first page

De intensiteit van de angst die als 4-jarige op de achterbank door hem heen golfde, herinnert de fotograaf zich als de dag van gisteren.

Goto first page

Kleuters zijn evenmin als honden in staat hun emoties in een dergelijke situatie te relativeren of te rationaliseren: voor hén is het allesbehalve zeker dat mama of baasje terugkomt, voor hetzelfde geld kunnen ze voorgoed in de steek zijn gelaten.

Goto first page

Honden leggen in het uiten van hun emoties een eerlijkheid aan de dag die bij mensen ver te zoeken is, weet Usborne, die al vele series over ’s mans beste vriend op zijn naam heeft staan.

Goto first page

Voor zijn serie The Silence of Dogs in Cars deed hij een beroep op een reeks honden en een reeks klassieke automobielen.

Goto first page

Het was een vorm van zelftherapie, stelt de fotograaf, maar evengoed een poging allerhande vormen van angst - deprimerende angst, verlammende angst, claustrofobische angst, woedende angst - in een onversneden vorm vast te leggen.

Goto first page

‘Toen ik met het project begon wist ik dat de foto’s donker zouden worden.’

Goto first page

Goto first page
Scroll down to continue
Swipe to continue
Back