Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Onze gids deze week: tekenaar Joost Swarte

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/onze-gids-avontuurles-van-joost-swarte

Tekenaar Joost Swarte, die The New Yorker als podium heeft, voelt zich verwant aan De Stijl, waaraan zijn nieuwste boek is gewijd. Zijn voorliefdes reiken van inventief speelgoed tot goedgevulde kiezen.

Naar boven

'Apart, Doelmatig, Onverwoestbaar, is het later genoemd. Ze schaamden zich voor de oorspronkelijke betekenis: Arbeid Door Onvolwaardigen. Het werd gemaakt in een sanatorium, door tbc-patiënten. Ik vind vooral de abstractie van het speelgoed interessant.'

Naar boven

'Holl is een Amerikaan met een kantoor in New York. Zijn grootste kracht is de lichtinval. Hij kan zich voorstellen hoe het effect van licht in het gebouw zal zijn; waar je gaten moet maken in daken en muren en hoe daglicht in grote ruimtes binnenkomt.'

(Foto: Het Knut Hamsun Centrum (c) Steven Holl Architects)

Naar boven

'Elke zomer gaan we naar Zuid-Frankrijk, in de buurt van Montpellier. Het is een groot festival, met workshops en een stuk of dertig tentoonstellingen in het centrum van Arles, in een klooster en op een industrieel complex. Afgelopen jaar was er een tentoonstelling met foto's van kiezen, tanden en gebitsprotheses. De schoonheid van gevulde kiezen, dat is fantastisch.'

Naar boven

'Wie wil weten hoe mensen elkaar een oor aan kunnen naaien, moet Lijmen/Het been lezen. Het thema is tijdloos. Op een heerlijke, droge manier schetst Elsschot de reclamewereld; hoe zonder schaamte geld uit andermans zakken kan worden geklopt.'

Naar boven

'Bofa komt voort uit een oude Franse tekentraditie. Ik vond ooit wat van hem op een rommelmarkt en was er hevig van onder de indruk. Zijn tekeningen zijn vlot en eigentijds en grafisch echt super. Illustratoren die me aanspreken doen dit vooral vanwege hun inhoudelijke inventiviteit. Ze sturen je ogen om hun verhaal te vertellen. Het gaat Bofa niet alleen om de visuele kant, of hoe mooi het is getekend, maar hij treedt ook op als auteur. Hij heeft iets te zeggen.'

Naar boven

'De kunstenaar moet een verhaal vertellen en als luisteraar wil ik worden verrast. Ik wil niet elke keer hetzelfde horen. Dat vind ik ook zo mooi van de Dirty Projectors, een band uit Brooklyn. De samenzang tussen de vrouwen is bijzonder, de drummer dwarrelt melodisch overal doorheen en ze staan onder invloed van Afrikaanse muziek. Je zou het avant-gardepop kunnen noemen. Jarenlang was ik niet af te houden van de Dirty Projectors.'

Naar boven

'Bernard Granger komt uit de punkwereld en maakte wilde boekjes die verschenen bij kleine, onafhankelijke uitgeverijtjes. Die onafhankelijkheid heeft hij altijd bewaard. Hij houdt het hele ontstaansproces van zijn boeken in eigen hand en laat zich niet dwingen of sturen door hogerhand. Dat vind ik een mooi principe.'

Naar boven

'De openingsscène van The Darjeeling Limited is groots. De film begint met een razende taxirit in een Indiase stad. De man in de taxi, Bill Murray, moet een trein halen. Hij kijkt voortdurend om zich heen en de taxi rijdt bijna mensen aan. Hij rent meteen het station in en ziet dat zijn trein net vertrekt. Hij loopt erachteraan.

'Dit is beter dan welke achtervolging dan ook. Murray loopt met zijn zware koffers op het perron en ineens zie je Adrien Brody naast hem lopen. Brody slingert zijn koffers op de trein en we zien hoe de doodvermoeide Murray achterblijft. Die hele scène is bedoeld om de jonge god Adrien Brody te laten stralen. Het is ongelooflijk mooi gedaan, en ook nog eens spannend in beeld gebracht. Voor het verhaal was het niet eens nodig, maar het personage van Brody is meteen in het zonnetje gezet door de schlemiel Murray. Meesterlijk.'

Naar boven

'Wasco is een van de leukste, meest onafhankelijke tekenaars van Nederland. Hij maakt alleen dingen waarvan hij vindt dat hij ze moet maken. In verkoopsuccessen is hij niet geïnteresseerd. Hij is een van de weinigen die de mogelijkheden binnen het medium verkent, als een poëet, een soort beeldessayist.

'Normaal gesproken is een striptekenaar aan kaders gebonden, daar moet je binnen blijven. Wasco maakt het kader zelf tot onderwerp van een strip. Dat kan hij, zonder dat hij verdwaalt in theorieën. Hij voert het uit en komt er zo achter wat kan en wat niet kan. Ook internationaal staat hij daarin behoorlijk alleen.'

Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan