Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Russische soldaten in Wit-Rusland

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/russische-soldaten-in-wit-rusland

De inwoners van Vejsjnoria weten wel: het is maar een script van militaire oefeningen door het Wit-Russische en het Russische leger. Maar de honderden Russische tanks en tientallen straaljagers zijn echt, en ze stuiven deze week over Wit-Russisch grondgebied. Wat vinden de Wit-Russen daarvan?

Tekst: Tom Vennink
Foto's: Yuri Kozyrev

Naar boven

De oefeningen zijn geenszins nieuw. Ze worden sinds 1999 elke vier jaar gehouden, dus ook die van nu zijn al jaren bekend. Alleen de schaal en het script van ‘West-2017’ waren nog onduidelijk.


Naar boven








Jekaterina Loepatsj, 21 jaar, tweede van links heeft haar paspoort al moeten tonen aan gewapende mannen met helmen toen ze door Glybokaje liep, het stadje van haar ouders. Ze mag een week lang de straat niet op tussen tien uur ’s avonds en zes uur ’s morgens: er geldt een avondklok. 

Zelf woont Loepatsj, student internationale betrekkingen, in het buurland Polen, dat zich grote zorgen maakt. De Poolse minister van Defensie spreekt al weken van ‘zeer gevaarlijke’ oefeningen. Ook andere Navo-lidstaten vrezen dat die een opmaat zijn naar een Russische bezetting van Wit-Rusland.

Naar boven

Wit-Russen praten over oorlog als een tragedie. Niet als een overwinning, zoals de Russen. In Laplina, een van de vele leeglopende plattelandsdorpjes in Vejsjnoria, zegt Zina, een van de laatste inwoners: ‘Natuurlijk zijn wij bang als we tanks zien.’

Naar boven

In Amerikaanse en Europese media is gesproken over honderdduizend man Russische troepen die westwaarts zouden trekken. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken probeerde ‘de commotie in de westerse pers’ te sussen met een overzicht van de aantallen: 5.500 Russische soldaten, 70 gevechtsvliegtuigen en -helikopters en ongeveer 260 tanks.

Naar boven












De gepensioneerde Valentina (in roze jas), hard geworden op collectieve boerderijen van de Sovjet-Unie, klaagt niet. ‘Het is maar een oefening. Ze zullen niet aan ons zitten.’

Toch voelt het voor jonge inwoners van Vejsjnoria, zoals Jekaterina Loepatsj (rechts) en haar zus Svetlana (links), niet lekker, Russische troepen in de stad. Ze weten wat er op de Krim en in Oost-Oekraïne is gebeurd. Loepatsj kijkt liever naar het Westen.

Naar boven









Geen oorlog: die wens komt terug in alle gesprekken met inwoners van Vejsjnoria. Langs de wegen zie je talloze oorlogsmonumenten voor slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Soms zijn het tientallen fundamenten van huizen; hele dorpen zijn hier destijds in brand gestoken, met de inwoners er nog in.

Naar boven

Bij de oma van Jekaterina Loepatsj wordt het veld voor het eerst gerooid door een tractor. Het paard ging vorig jaar dood, na 34 jaar. Bij de lunch met kljotski, vlees in aardappelen, wordt door haar oudere familieleden mild gesproken over de aanwezigheid van Russische militairen.

Ze zijn eraan gewend dat er buitenlandse machten over hun grondgebied marcheren. De afgelopen honderd jaar gingen (delen van) Wit-Rusland door de handen van Polen, nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie.

Naar boven
Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan