Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Zolang je verder leeft

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/zolang-je-verder-leeft

De foto’s van haar kinderen zouden in vrijwel ieders jeugd genomen kunnen zijn. Fotograaf Manja Zijderveld (42) studeerde onlangs cum laude af aan de Fotoacademie in Amsterdam met de serie Alles is goed, een autobiografisch verhaal in beeld en geluid over familiebanden en erfelijkheid.

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Tijdens haar afstudeerexpositie in de Amsterdamse Loods 6 wisselden ruim honderd beelden van Zijderveld elkaar af op een projectiescherm, als een ouderwetse diavoorstelling. Via koptelefoons vertelde de fotograaf over de verbroken banden met haar broer en zus en over erfelijke ziekten in de familie als darmkanker en depressies. ‘Ik hoop niet dat ik ooit in een depressie raak, en zeker mijn kinderen niet’, klonk het in de koptelefoon. In een jaar tijd zag ze haar vader door zijn depressie veranderen van een uitbundige in een neerslachtige man, die uiteindelijk zelfmoord pleegde.

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Thuis, aan de keukentafel in Den Haag, zegt ze: ‘Ik vind het boeiend te zien hoe iemand is gevormd. Zelf groeide ik op in een zakenfamilie, waar weinig ruimte was voor gevoelens en je niet zielig mocht zijn. Je moest sterk zijn en doorzetten.’ Ze had beslist geen ongelukkige jeugd, maar vraagt zich wel af wat ze van haar verleden doorgeeft aan haar drie kinderen.

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Aan de hand van die vragen stelde ze een fotoreeks samen, grotendeels van haar kinderen. Een cavia naast blote benen op het gras. Klimmen op strobalen in een boerderijschuur. Slapen op een luchtbed in de tent. Kussengevechten op de bank. Een omgedraaide hangmat. De cavia, dood, in een schoenendoos.

Toch zat ze niet bovenop haar kinderen. ‘Er gingen ook weken voorbij dat ik mijn camera niet pakte. Ik wist intuïtief wanneer ik een goed moment te pakken had.’

Naar boven

Naar boven

Naar boven
Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan